ontwerp 2007
realisatie 2007
Een tafel
Een ander woord voor ontwerpen is projecteren (het uit- of ontwerpen van iets). Projecteren van wat je in de wereld hebt gezien: een wetmatigheid, een verhouding, een systeem, een foto, een manier van aanpakken. Werpen met hetgeen je in handen valt (een steen, of een serpentine) naar een dood ding tot het danst.
Als je de aanwijzingen (datgene wat je in de wereld hebt gezien) volgt, ontwerpt het ding uiteindelijk zichzelf. Ze vormen een geleide wandeling (tracé regulateur) naar het ontwerp. Zoals een chauffeur wiens achtcilinder hem uit eigen beweging tegen de muur kwakt. Hem projecteert.
De tafel bestaat uit vier naar elkaar toe gerichte en tegen elkaar geschoven schoolbankjes. De setting van het groepswerk. Wie het deksel van de tafel opheft en in zich in de bak verdiept kan voor even aan de groep ontsnappen (zoals in de school). Naar analogie met een bepaald type plastic afvalbak, krijgt de bodemplaat van de bakjes verstevigde ribben (overlapping van planken). Die ribben zorgen ook voor een opdeling en organisatie binnenin het bakje. Bovendien zijn de schoolbankjes opgevat als een plateau met een stolp op, en niet als bak met een deksel op. Hierbij hadden we een what’s in my bag foto voor ogen (een foto waarop de inhoud van een handtas van voornamelijk Japanse tienermeisjes ligt uitgestald op een tafel, populair op fotosites zoals flickr.com). De in het vlak verzonken buitenmaatse cirkelvormige schroefdeksels zorgen voor kabeldoorvoer en toegankelijkheid van de tafelbakjes langs boven.
Het tafelontwerp bestaat uit vele voorontwerpen en aangepaste versies. Het meest definitieve ontwerp zal nooit worden gebouwd. Een tussentijdse tafel werd wel gemaakt en als onderdeel gebruikt voor een installatie van een kunstenaar. Toen, na vele gesprekken en aanpassingen een versie klaar was die als autonoom meubel kon worden aangeboden (en op de markt gebracht) werd door een medewerker van de kunstenaar, in een e-mailbericht de wens uitgedrukt om de onderneming stop te zetten.
Een kast
Eén van de voorontwerpen bestond uit een platgelegde kleerkast op schragen zoals die in een schrijnwerkeratelier kan staan. De kleerkast die als tafel gebruikt wordt, kan als abstractie, als samenvatting van de evolutietheorie worden gezien. Elk argument verzwakt het geponeerde: Vogels vliegen met hun vleugels (je ziet het schier dagelijks). Maar vliegen is niet de functie van die vleugels (want vleugels zijn natuurlijk geëvolueerd uit weer iets anders, iets waarmee bvb. heel goed gezwommen kon worden). Wie vleugels, poten of een vacht (buiten een God) wil verklaren komt voor een moeilijkheid te staan die niet groter is dan de moeilijkheid om het heelal te verklaren. Maar zoals vleugels gebruikt kunnen worden om te vliegen, zo kan kleerkast als tafel gebruikt worden. Het is er nooit voor gemaakt maar het werkt prima. Zie in dit verband ook volgende stelling van Karel van het Reve: "de uitspraak dat kiezen dienen om ons voedsel te vermalen is niet redelijker dan de stelling dat varkens dienen om ons karbonaden te verschaffen".
Lees ook:
Een dag uit het leven van de reuzenkoeskoes, Karel van het Reve
Poezienotities, Jeroen Mettes
Zoo – of brieven niet over de liefde, Viktor Sjklovski
